Morskie Oko zimą: czy warto jechać i jak zachować bezpieczeństwo
Czytaj w języku: English · Polski · Deutsch · Français · Español · Italiano · Português · Nederlands · 中文 · Українська · עברית · العربية · Norsk · Svenska · Dansk · Suomi
Większość zdjęć Morskiego Oka pokazuje głęboko niebieskie lub zielone jezioro w letnim słońcu. Zimą obraz zmienia się całkowicie. Woda często zamarza, okoliczne szczyty pokrywa śnieg, a cała kotlina cichnie w sposób, jakiego nie zobaczysz w lipcu. To inna wycieczka, nie gorsza, ale wymaga innego planowania.
Jak naprawdę wygląda jezioro zimą
Morskie Oko leży na wysokości około 1400 metrów, więc zima przychodzi tu wcześnie i odchodzi późno. Tafla jeziora zwykle zamarza do grudnia lub stycznia i może pozostać zamarznięta aż do wiosny, w zależności od roku. Lód nie jest jednolity i nigdy nie powinieneś po nim chodzić. Z brzegu jednak zamarznięte jezioro otoczone ośnieżonymi skałami robi naprawdę ogromne wrażenie, a na miejscu jest zdecydowanie mniej ludzi, by to podziwiać.
Las po drodze w górę też wygląda inaczej. Śnieg ciężko zalega na gałęziach świerków, a w słoneczny dzień światło przebijające się przez drzewa jest ostre i jasne. W pochmurny dzień widoczność w pobliżu szczytu może gwałtownie się pogorszyć, a słynny widok na jezioro i okoliczne szczyty po prostu zniknie, dopóki chmury się nie rozejdą.
Czy warto odwiedzić Morskie Oko zimą
Jeśli zależy ci na jeziorze w jego najbardziej fotogenicznym, błękitnym wydaniu, to nie jest ta pora roku. Jeśli natomiast chcesz spokojniejszego szlaku, prawdziwej zimowej scenerii i poczucia, że Tatry to prawdziwe pasmo górskie, a nie tylko letnia pocztówka, warto tu jechać. Zima oznacza też krótsze dni, więc wędrówkę trzeba zacząć wcześniej i skończyć wcześniej niż w czerwcu.
Furmanki konne, które kursują w cieplejszych miesiącach, zimą są dużo mniej pewne i często w ogóle przestają jeździć, gdy śnieg i lód sprawiają, że droga staje się dla nich niebezpieczna. Załóż, że całą trasę przejdziesz pieszo w obie strony, i tak zaplanuj swój dzień.
Jak wygląda szlak pod nogami
Droga dojazdowa do Morskiego Oka jest asfaltowa i łagodnie nachylona, co pomaga latem, ale niewiele znaczy, gdy pokrywa ją ubity śnieg i lód. To właśnie główne zagrożenie: powierzchnia, która wygląda solidnie, bywa śliska w sposób trudny do oceny, dopóki już na niej nie staniesz, zwłaszcza w zacienionych fragmentach lasu, gdzie słońce prawie nie dociera.
- Raczki lub czekany (raki) dopasowane do zimowych butów naprawdę robią różnicę – warto je zabrać lub wcześniej wypożyczyć w Zakopanem
- Kijki trekkingowe bardzo pomagają podczas zejścia, bo to wtedy dochodzi do większości poślizgnięć
- Wodoodporne, ocieplane buty z dobrym bieżnikiem to konieczność, gdy na ziemi leży śnieg
- Czołówka to rozsądny wybór, nawet jeśli planujesz wrócić przed zmrokiem – na wypadek, gdyby wędrówka zajęła więcej czasu niż zakładałeś
Jak się ubrać na zimowe warunki
Temperatury przy jeziorze są zawsze niższe niż w Zakopanem, a wiatr na odsłoniętych odcinkach bliżej szczytu potrafi szybko przewiać nawet kilka warstw ubrania. Ubierz się w prawdziwe zimowe warstwy: warstwę bazową, ocieplającą warstwę środkową oraz wiatro- i wodoodporną kurtkę zewnętrzną. Rękawiczki i czapka to konieczność, nie opcja. Trampki, jeansy i cienka kurtka to częsty błąd turystów, którzy sprawdzają prognozę tylko dla doliny, a nie dla gór.
Warto sprawdzić warunki przed wyjazdem. Tatrzański Park Narodowy oraz lokalna górska służba ratunkowa publikują informacje o stanie szlaków i zagrożeniu lawinowym – to jedyne wiarygodne źródło tego, jak dany szlak wygląda danego dnia, bo warunki mogą zmienić się w ciągu kilku godzin po opadach świeżego śniegu.
Zagrożenie lawinowe i zamknięcia szlaków
Główna trasa dojściowa do Morskiego Oka jest uznawana za stosunkowo bezpieczną w porównaniu z bardziej stromymi szlakami w głębi Tatr, ale nie jest wolna od ryzyka, a w okresach obfitych opadów śniegu lub odwilży władze parku mogą zamykać – i faktycznie zamykają – poszczególne odcinki trasy. Jeśli szlak jest oznaczony jako zamknięty, to nie jest sugestia. Zawrócenie to właściwa decyzja, a żaden widok nie jest wart ignorowania zamknięcia.
Boczne szlaki i wszystko poza samym jeziorem, na przykład trasy w stronę Czarnego Stawu czy wyższych przełęczy, niosą zimą znacznie większe ryzyko lawinowe i to zupełnie inne przedsięwzięcie, zwykle wymagające prawdziwego doświadczenia i sprzętu wysokogórskiego. Na jednodniową wycieczkę rozsądnym wyborem jest trzymanie się głównej trasy do Morskiego Oka i z powrotem.
Jak zaplanować czas zimowej wizyty
Dzień w Tatrach w grudniu i styczniu jest krótki, często trwa mniej niż dziewięć godzin. Wyjście na szlak możliwie jak najwcześniej daje ci zapas czasu, gdyby trasa okazała się trudniejsza pod nogami niż się spodziewałeś. Podejście zimą zwykle trwa trochę dłużej niż latem, a zejście, choć szybsze, to właśnie tam zmęczenie i śliskie podłoże najczęściej prowadzą do drobnych urazów – to nie jest miejsce, by się spieszyć.
Oferta jedzenia i picia przy samym jeziorze zimą jest dużo bardziej ograniczona, bo część punktów jest zamknięta na sezon. Zabranie ze sobą gorącego napoju w termosie i kilku solidnych przekąsek to dobry nawyk – lepszy niż liczenie na to, że coś będzie otwarte.
Podczas naszej wycieczki nad Morskie Oko dojazd z Krakowa zawozi cię prosto na początek szlaku, a dalej idziesz we własnym tempie, słuchając aplikacji Vibe Krakow Audio Guide na telefonie, która opowiada po drodze o jeziorze i otaczających je szczytach. Zimą oznacza to, że możesz wyruszyć wcześnie, iść spokojnym tempem dopasowanym do warunków i mimo to poznać pełną historię tego miejsca, bez konieczności nadążania za żywym przewodnikiem w zależności od pogody.
Chcesz zobaczyć to na własne oczy?
Morskie Oko z Krakowa – wycieczka z audioprzewodnikiem po polsku →
Sprawdź terminy i zarezerwuj